Εκατοντάδες χιλιάδες διαδήλωσαν την Παρασκευή σε 40 πόλεις της Ισπανίας (150.000 στη Μαδρίτη, 100.000 στη Βαρκελώνη) για τη στεγαστική κρίση της χώρας [1], [2], [3]. Oι διοργανωτές των παράλληλων διαδηλώσεων, συνελεύσεις ενοικιαστών και αριστερές οργανώσεις, αποδίδουν την κρίση στην κερδοσκοπία μέσω της αγοράς ακινήτων (δηλαδή τη μη αντιμετώπιση της στέγης ως κοινωνικού αγαθού), την ξένη ιδιοκτησία και τον τουρισμό.
Το πρόβλημα παραμένει παρά το γεγονός ότι η κεντροαριστερή κυβέρνηση της Ισπανίας έχει λάβει διάφορα μέτρα, όπως το πλαφόν (όριο) στις τιμές των ενοικίων, την κατάργηση του προγράμματος Golden Visa και τη δημιουργία μονάδων εργατικών κατοικιών. Οι ενώσεις ιδιοκτητών λένε ότι οι ισχύοντες νόμοι εξακολουθούν αποθαρρύνουν τις μακροχρόνιες μισθώσεις, με τη βραχυχρόνια μίσθωση να παραμένει πιο κερδοφόρα.
Παρά τις πρόσπαθειες της κυβέρνησης (π.χ. όρια στις τιμές των ενοικίων, κατάργηση προγράμματος Golden Visa) το πρόβλημα της στέγασης παραμένει.
Τα ενοίκια στη χώρα έχουν διπλασιαστεί την τελευταία δεκαετία, με την τελευταία διετία να καταγράφεται κατά μ.ό. αύξηση 18%-27% ανάλογα με την περιοχή. Τα προβλήματα είναι χειρότερα στις μεγάλες πόλεις, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Βαρκελώνη, όπου τα ενοίκια έχουν αυξηθεί κατά 60% τα τελευταία πέντε χρόνια. Ως απάντηση ο δήμος έχει αποφάσισε να καταργήσει σταδιακά όλες τις άδειες βραχυχρόνιας μίσθωσης έως το 2028.
Η αύξηση των ενοικίων δεν είναι ανάλογη της αύξησης των μισθών, με το 40% των ενοικιαστών να δίνουν το 40% του μισθού τους στη στέγαση, σύμφωνα με την Κεντρική Τράπεζα της χώρας. Οι διαδηλωτές ζητούν μια σειρά από μέτρα όπως 50% μείωση των ενοικίων, ανακαίνιση και διάθεση 3,8 εκατ. κενών κατοικιών και απαγόρευση των εξώσεων σε ευάλωτα άτομα.
Γιατί Υπάρχουμε
