Η Λιβύη αμφισβητεί με Ρηματική Διακοίνωση στον ΟΗΕ τη μέση γραμμή που όρισε η Ελλάδα στα δυτικά και νότια της Κρήτης για την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) για έρευνες υδρογονανθράκων, κατηγορώντας τη για μονομερείς ενέργειες στην Ανατολική Μεσόγειο που “παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο” και τα κυριαρχικά δικαιώματά της. [1], [2]
Η Διακοίνωση κάνει αναφορά στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), στην οποία η Λιβύη δεν είναι συμβαλλόμενο μέλος, και υποστηρίζει ότι το τουρκο-λιβυκό μνημόνιο καθορίζει τις θαλάσσιες περιοχές ενδιαφέροντος, αμφισβητώντας έτσι τις ελληνικές διεκδικήσεις.
Παράλληλα, καλεί τον ΟΗΕ και τη διεθνή κοινότητα να αποτρέψουν πιθανή κλιμάκωση της κατάστασης και να διαφυλάξουν την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή.
Το τουρκολιβυκό μνημόνιο συνεργασίας θεωρείται από την Ελλάδα παράνομo επειδή “αγνοεί” την Κρήτη και άλλα ελληνικά νησιά μεταξύ Λιβύης και Τουρκίας.
Στο τουρκολιβυκό μνημόνιο (2019) που επικαλείται η Λιβύη για τη δημιουργία ΑΟΖ -και που η Ελλάδα, αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση (μεταξύ άλλων) θεωρούν παράνομο- υποστηρίζεται ότι, βάσει της μέσης γραμμής που έχει ορίσει η Ελλάδα, στη χώρα περιλαμβάνονται περιοχές στις οποίες οι δύο χώρες έχουν διαφορετικές διεκδικήσεις.
Η Αθήνα ανέφερε ότι θα απαντήσει επίσημα στον ΟΗΕ, ενώ το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών απορρίπτει πλήρως τη διακοίνωση, χαρακτηρίζοντάς τη νομικά αβάσιμη, και επανέλαβε τη θέση της ότι η οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών με τη Λιβύη μπορεί να γίνει μόνο μέσω διαπραγμάτευσης μεταξύ των δύο χωρών, με γνώμονα τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και την καλή γειτονία.
Γιατί Υπάρχουμε
