Αξιοποιώντας ποσοτική έρευνα με ερωτηματολόγιο, η οποία διεξήχθη σε πανελλήνιο δείγμα, και ποιοτική έρευνα σε ομάδες εστιασμένης συζήτησης, η έρευνα του ΕΚΚΕ εξετάζει την πολιτιστική συμμετοχή των ατόμων τρίτης ηλικίας, εστιάζοντας στους παράγοντες που τη διαμορφώνουν, στα εμπόδια που την περιορίζουν και στις δυνατότητες ενίσχυσής της. Στο επίκεντρο της ανάλυσης βρίσκονται οι αντιλήψεις και οι εμπειρίες των ίδιων των ηλικιωμένων, καθώς και οι τρόποι με τους οποίους αυτές συνδέονται με ευρύτερα κοινωνικά και θεσμικά πλαίσια. Η μελέτη εντάσσεται σε μία ευρύτερη διεθνή συζήτηση γύρω από την ενεργό και υγιή γήρανση, την πολιτιστική συμμετοχή, τη δια βίου μάθηση, την κοινωνική ένταξη και τις άνισες διαδρομές γήρανσης.
Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν πως η πολιτιστική συμμετοχή αποτελεί πολυδιάστατη διαδικασία, η οποία πέρα από την κατανάλωση πολιτιστικών αγαθών, συνδέεται με τη δημιουργικότητα, τη συλλογική εμπειρία και τη διατήρηση ενεργού κοινωνικού ρόλου. Οι επιθυμίες και οι προτάσεις των ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας, όπως αποτυπώθηκαν στην έρευνα, εμφανίζονται διαφοροποιημένες και συγκροτούν διακριτά πρότυπα συμμετοχής, τα οποία επηρεάζονται από δημογραφικούς, κοινωνικούς και χωρικούς παράγοντες.
Ένα από τα βασικά ευρήματα της ποσοτικής ανάλυσης είναι ότι η τρίτη ηλικία δεν εμφανίζεται ως ενιαία κοινωνική κατηγορία. Η ανάλυση ανέδειξε τρία βασικά προφίλ: ένα ενεργό και περισσότερο ενσωματωμένο, ένα επιβαρυμένο και περισσότερο περιορισμένο και ένα ενδιάμεσο ή μεταβατικό προφίλ. Τα προφίλ αυτά δεν αντανακλούν μόνο διαφορετικές εντάσεις δραστηριοποίησης, αλλά και διαφορετικές σχέσεις με την υγεία, την ψυχοκοινωνική ευημερία, την κοινωνική δικτύωση και τη δυνατότητα συμμετοχής. Παράλληλα, η έρευνα κατέγραψε σημαντικά εμπόδια συμμετοχής, τα οποία περιλαμβάνουν ζητήματα προσβασιμότητας, οικονομικούς περιορισμούς, έλλειμμα ενημέρωσης, αλλά και δομικά χαρακτηριστικά των πολιτιστικών οργανισμών.
Η ανάλυση καλών πρακτικών αναδεικνύει ότι η ενίσχυση της συμμετοχής της τρίτης ηλικίας στον πολιτισμό προϋποθέτει την υιοθέτηση συμμετοχικών, συμπεριληπτικών και προσαρμοσμένων προσεγγίσεων. Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στην ανάπτυξη δράσεων που ενισχύουν την αλληλεπίδραση, τη δημιουργική έκφραση και τη διασύνδεση του πολιτισμού με άλλους τομείς, όπως η υγεία και η κοινωνική φροντίδα.
Τα ευρήματα, τόσο από την ποσοτική όσο και από την ποιοτική διερεύνηση, συγκλίνουν στην ανάδειξη της ανάγκης για ενεργητικές μορφές συμμετοχής, οι οποίες υπερβαίνουν την παθητική κατανάλωση δραστηριοτήτων και ενισχύουν τη δημιουργικότητα, την κοινωνική αλληλεπίδραση και την αίσθηση του ανήκειν.