Ο λαγοκέφαλος, ένα ξενικό, τοξικό ψάρι ινδο-ειρηνικής προέλευσης, εξαπλώνεται πλέον πέρα από τις θάλασσες της Κρήτης και των Δωδεκανήσων, όπου εντοπιζόταν συχνότερα τα προηγούμενα χρόνια. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Καθημερινής, η παρουσία του έχει επιβεβαιωθεί σε παραλίες της Αττικής, από την Παλαιά Φώκαια και τη Σαρωνίδα έως τη Βάρκιζα, καθώς και στον Νότιο Ευβοϊκό, σε περιοχές όπως το Μπούρτζι, το Λευκαντί και η Ερέτρια.
Το είδος πέρασε στη Μεσόγειο από την Ερυθρά Θάλασσα και πρωτοεμφανίστηκέ στις ελληνικές θάλασσες το 2005. Η εξάπλωση του είδους όμως προκαλεί ανησυχία τόσο για την ασφάλεια των λουόμενων, μετά τις πρώτες αναφορές επιθέσεων, όσο και για την παράκτια αλιεία. Με τα ισχυρά του δόντια, ο λαγοκέφαλος καταστρέφει δίχτυα και παραγάδια, τρεφόμενος από τα αλιεύματα, ενώ θεωρείται ιδιαίτερα επικίνδυνος αν καταναλωθεί, καθώς περιέχει ισχυρή νευροτοξίνη που μπορεί να αποβεί θανατηφόρα και δεν εξουδετερώνεται με το μαγείρεμα.
Ως πιθανή στρατηγική διαχείρισης ειδικοί προτείνουν το μοντέλο της Κύπρου, όπου δόθηκαν οικονομικά κίνητρα σε ψαράδες για να το εξοντώσουν.
Οι επιστήμονες συνδέουν τη διεύρυνση της παρουσίας του με την άνοδο της θερμοκρασίας της θάλασσας, την υψηλή προσαρμοστικότητά του, την επάρκεια τροφής και την απουσία φυσικών θηρευτών στη Μεσόγειο. Γι’ αυτό μιλούν για βιολογική εισβολή που ενισχύεται από την κλιματική αλλαγή και όχι για παροδικό φαινόμενο. Συγκεκριμένα σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη οι περιβαλλοντικές συνθήκες σε πολλές ελληνικές θαλάσσιες περιοχές θα συνεχίσουν να ευνοούν την παρουσία και την εξάπλωση του τουλάχιστον έως το 2035.
Ως πιθανή στρατηγική διαχείρισης προτείνεται το μοντέλο της Κύπρου, με οικονομικά κίνητρα για την εξόντωση του είδους από αλιείς. Ωστόσο, οι ειδικοί τονίζουν ότι στόχος δεν είναι η εξαφάνιση του λαγοκέφαλου, αλλά ο περιορισμός των επιπτώσεών του.
Πηγή: Καθημερινή
Γιατί Υπάρχουμε
