Τεράστιο hype στις Κάννες, ταινία έναρξης των Νυχτών Πρεμιέρας· το Club Kid, η queer κωμωδία του Jordan Firstman, παρουσιάζει το πώς αλλάζει η ζωή του Peter, ενός διοργανωτή πάρτυ στο Μπρούκλιν, όταν εμφανίζεται στη ζωή του ο 10χρονος γιος που δεν ήξερε ότι είχε (θα κυκλοφορήσει στις αίθουσες τον Νοέμβριο).
Το όνομά της, πέρα από άμεση αναφορά στην πλοκή είναι και αναφορά στην υποκουλτούρα των Club Kids, καταλυτική, εν μέρει, για διάφορες πτυχές της σημερινής ποπ κουλτούρας.
Tα Club Kids* ήταν μια υποκουλτούρα καλλιτεχνών, performers και προσωπικοτήτων της νυχτερινής ζωής της Ν. Υόρκης, από τα τέλη του 1980 μέχρι τα μέσα του 1990.
Τα μέλη της σκηνής ξεχώριζαν για το πολύ εκκεντρικό DIY ντύσιμό τους, το θεατρικό μακιγιάζ, τα μεγάλα πάρτυ, τη χρήση ναρκωτικών και μια ελεύθερη προσέγγιση στην έκφραση του φύλου και τη σεξουαλικότητα.
*Ο όρος έγινε ευρέως γνωστός από άρθρο και εξώφυλλο στο “New York Magazine” το 1988.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, στη Νέα Υόρκη, μετακόμισαν οι 2 μελλοντικοί “πρωταγωνιστές” της σκηνής, ο James St. James και ο Michael Alig, οι οποίοι ασχολούνταν με τη διοργάνωση πάρτυ και το club promotion.
Έτσι, μετά τον θάνατο του Andy Warhol το 1987, τα πάρτυ τους κάλυψαν το “πολιτιστικό κενό” στην avant-garde νυχτερινή ζωή της Νέας Υόρκης.
Στο απόγειό τους εκτιμάται ότι 750+ άτομα αυτοπροσδιορίζονταν ως Club Kids.
Τα πάρτυ τους γίνονταν σε γνωστά clubs της πόλης όπως το “Danceteria” και το “Limelight”. Για να προσεκλύουν κόσμο στα clubs, διοργάνωναν αυθόρμητα πάρτυ-παρεμβάσεις σε εντελώς καθημερινά μέρη, τα λεγόμενα “outlaw parties”.
Ντυμένοι δηλαδή με εκκεντρικά outfits, πήγαιναν π.χ. σε McDonald’s, ΑΤΜ ή αποβάθρες του μετρό, έβαζαν δυνατά μουσική και χόρευαν μέχρι να εμφανιστεί η Αστυνομία.
Το κόλπο ήταν ότι το σημείο ήταν πάντα κοντά σε κάποιο από τα clubs ώστε, όταν τελείωνε το “outlaw party”, ο κόσμος να μεταφερόταν εκεί.
Οι συμμετέχοντες δημιουργούσαν μια διαφορετική περσόνα για κάθε βραδινή τους έξοδο. Tα outfits αποτελούνταν από ένα μείγμα αναφορών π.χ. στην επιστημονική φαντασία, στο τσίρκο αλλά και σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους.
Στα πάρτυ άκουγαν κυρίως ηλεκτρονική μουσική από τα τέλη ’80s και τις αρχές ’90s, δηλαδή από disco και synth-pop μέχρι house και πρώιμη techno.
fyi: Θεωρείται μια από τις “τελευταίες” καταγεγραμμένες υποκουλτούρες που εμφανίστηκαν πριν την κυριαρχία του internet.
Όσο η σκηνή μεγάλωνε, η χρήση ναρκωτικών άρχισε να επισκιάζει τη δημιουργική πλευρά των Club Kids.
To συμβολικό τέλος της εποχής των Club Kids ήρθε το 1996, όταν ο Michael Alig και ο συγκάτοικός του σκότωσαν τον dealer Andre “Angel” Melendez, μέλος της σκηνής και υπάλληλο στο club “Limelight”, για μια διαφωνία γύρω από τα ναρκωτικά . Το 1997 δήλωσαν ένοχοι και καταδικάστηκαν σε δεκαετίες φυλάκισης, ενώ η υπόθεση μεταφέρθηκε στην ταινία “Party Monster” (2003).
Την ίδια περίοδο, ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Rudy Giuliani, προσπαθούσε να “καθαρίσει” την πόλη μέσα από την πολιτική “Quality of Life”.
Η δημοτική Αρχή αύξησε τις εφόδους και τους ελέγχους στα clubs και επανέφερε στην πράξη τον παλιό “Cabaret Law”, που περιόριζε τον χορό σε χώρους χωρίς ειδική άδεια.
Clubs που είχαν συνδεθεί με τη σκηνή, όπως το “Limelight”, βρέθηκαν υπό έντονη πίεση από τις Αρχές.
Τα Club Kids, πέρα από τα πάρτυ, έγιναν διάσημα και μέσα από την τηλεόραση, καθώς εμφανίζονταν τακτικά σε πρωινές εκπομπές.
Ένας από τα Club Kids, ο Walt Cassidy, έχει περιγράψει την παρουσία τους στα εκεί ως το αντίστοιχο των social media για την εποχή τους, ένα μέσο για να χτίσουν προσωπικό brand.
Εκ των υστέρων, αρθρογράφοι έχουν επισημάνει ότι τα Club Kids έβαλαν τις βάσεις για τάσεις της σύγχρονης ποπ κουλτούρας, όπως τα reality show και την κουλτούρα των influencers.
Ως μέλος της σκηνής ξεκίνησε ο RuPaul, πριν γίνει παγκόσμιο pop-culture icon με την εκπομπή του “RuPaul’s Drag Race”, ενώ με την υποκουλτούρα συνδέθηκαν celebrities όπως η Bjork* και η ηθοποιός Chloë Sevigny.
*Η Bjork βρέθηκε και σε ένα από τα εξώφυλλα του Project X, του περιοδικού μουσικής και μόδας της σκηνής, το οποίο λειτουργούσε κυρίως ως μέσο διαφήμισης των clubs. Aπό το περιοδικό έχει εμπνευστεί και η αισθητική αυτού του explainer.
