Το δημογραφικό δεν λύνεται με τα κίνητρα που δίνουν οι κυβερνήσεις παγκοσμίως για παραπάνω γεννήσεις, αν και χωρίς αυτά το πρόβλημα θα ήταν ακόμα χειρότερο, λέει η “Financial Times”. Φέρνει παραδείγματα από χώρες όπως η Κίνα, η Ουγγαρία, η Δανία και η Ιαπωνία, που έχουν δώσει διαφόρων ειδών κίνητρα, όπως επιδόματα, φορολογικές ελαφρύνσεις, ακόμα και δημιουργία εφαρμογής που κάνει matchmaking μέσω AI, χωρίς να καταφέρνουν να αντιστρέψει την τάση της μείωσης.
Το πρόβλημα επηρεάζει χώρες σε όλες τις ηπείρους του κόσμου για λόγους ξεχωριστούς σε κάθε περίπτωση, με τους ειδικούς να μην μπορούν να βρουν μια καταληκτική απάντηση. Στην Κίνα π.χ. η απαγόρευση του να κάνουν οι οικογένειες πάνω από ένα παιδί που ίσχυε μέχρι πρόσφατα, έχει “μάθει” την κοινωνία σε αυτό το μοντέλο.
Σύμφωνα με έρευνα της Prorata, ο βασικότερος λόγος που οι Έλληνες/ίδες δεν κάνουν παιδιά είναι η οικονομική αβεβαιότητα.
Σε άλλες χώρες ένας συνδυασμός προσωπικών επιλογών, που σχετίζονται με το γεγονός ότι οι γυναίκες δεν αισθάνονται την απαίτηση να κάνουν παιδιά, αλλά και των εκάστοτε κοινωνικοπολιτικών συνθηκών (π.χ. οικονομική αβεβαιότητα, πολιτικές αναταραχές) κρατάνε τις γεννήσεις χαμηλά. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, το 2100, μόλις 12 χώρες (11 στην Αφρική, 1 στον Ειρηνικό) αναμένεται να έχουν αρκετές γεννήσεις ώστε να μην μειώνεται ο πληθυσμός τους (2,1 γεννήσεις / γυναίκα).
Οικονομολόγοι αναμένουν ότι το δημογραφικό στα επόμενα χρόνια θα επιβραδύνει τις οικονομίες παγκοσμίως, λόγω της μείωσης των εργαζομένων και της αύξησης των συνταξιούχων, ενώ, σύμφωνα με τη “FT”, οι βασικές εναλλακτικές στην αύξηση των γεννήσεων στις δυτικές χώρες είναι η αύξηση της ηλικίας σύνταξης ή του αριθμού των μεταναστών/ριών που δέχονται, και τα δύο με μεγάλο πολιτικό κόστος.
Γιατί Υπάρχουμε
