Τα μέσα επίπεδα τεστοστερόνης στους άνδρες φαίνεται να έχουν μειωθεί δραστικά τις τελευταίες πέντε δεκαετίες, σύμφωνα με μετα-ανάλυση που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας στο Λονδίνο.
Η ανάλυση συνδύασε έξι μακροχρόνιες μελέτες από το Ισραήλ, τις ΗΠΑ, τη Βραζιλία, τη Φινλανδία και τη Δανία, καλύπτοντας συνολικά 118.593 άνδρες και την περίοδο 1972-2019. Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι η ολική τεστοστερόνη μειώθηκε κατά 54%, με την πτώση να φαίνεται εντονότερη μετά το 2000.
Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι το εύρημα μπορεί να αντανακλά ευρύτερη επιδείνωση της ανδρικής αναπαραγωγικής υγείας, χωρίς όμως να αποδεικνύει από μόνο του μία συγκεκριμένη αιτία. Η αύξηση της παχυσαρκίας, του διαβήτη και του μεταβολικού συνδρόμου θεωρείται βασικός παράγοντας, καθώς το αυξημένο σωματικό λίπος συνδέεται με χαμηλότερη τεστοστερόνη. Πιθανή συμβολή αποδίδεται επίσης σε ενδοκρινικούς διαταράκτες, ατμοσφαιρική ρύπανση και κλιματική θέρμανση, αλλά τα διαθέσιμα δεδομένα παραμένουν ασυνεπή.
Η τεστοστερόνη ρυθμίζει, μεταξύ άλλων, την παραγωγή σπέρματος, τη λίμπιντο και τη μυϊκή μάζα.
Σημαντικός περιορισμός είναι ότι η μετα-ανάλυση δεν έλεγξε πλήρως την επίδραση της παχυσαρκίας, ενώ διαφορές στην ηλικιακή σύνθεση των επιμέρους δειγμάτων ενδέχεται να επηρέασαν το αποτέλεσμα. Ορισμένοι ειδικοί εκτιμούν ότι η παχυσαρκία και ο διαβήτης θα μπορούσαν να εξηγήσουν μεγάλο μέρος, ακόμη και το σύνολο, της παρατηρούμενης πτώσης.
Η ίδια ερευνητική ομάδα έχει προηγουμένως καταγράψει μακροχρόνια μείωση του αριθμού των σπερματοζωαρίων, αν και η σχέση τεστοστερόνης και γονιμότητας είναι σύνθετη. Η τεστοστερόνη επηρεάζει τη λίμπιντο, τη μυϊκή και οστική μάζα, τη διάθεση, τον μεταβολισμό και την παραγωγή σπέρματος. Ωστόσο, η εξωγενής χορήγησή της δεν αποτελεί απλή λύση: μπορεί να καταστείλει τη φυσική παραγωγή σπέρματος και να επιδεινώσει τη γονιμότητα.
Πηγή: Guardian
