Κάτσε να δεις το ηλιοβασίλεμα, κάνει καλό

Η επιστήμη επιβεβαιώνει ότι το να χαζεύεις ένα ηλιοβασίλεμα μπορεί να αλλάξει τη διάθεσή σου.

Το “BBC” συγκέντρωσε έρευνες που δείχνουν ότι η ανατολή και η δύση του ήλιου μπορούν να επηρεάσουν ουσιαστικά τον εγκέφαλο και την ψυχική μας υγεία.

Συγκεκριμένα, η παρατήρηση της ανατολής και της δύσης συνδέονται με λιγότερο άγχος και καταθλιπτική διάθεση, καλύτερη μνήμη και περισσότερη διάθεση για κοινωνική προσφορά.

Τα βασικά οφέλη φαίνεται να προέρχονται από το δέος που προκαλεί ένα ηλιοβασίλεμα. Δηλαδή αυτό που νιώθουμε μπροστά σε κάτι που αισθανόμαστε ότι είναι μεγάλο, σπάνιο, όμορφο ή δύσκολο να κατανοήσουμε.

Το δέος προφανώς δεν περιορίζεται στα ηλιοβασιλέματα. Το προκαλούν και άλλες συνθήκες, όπως το να βλέπουμε κάποιο άλλο φυσικό τοπίο ή ένα έργο τέχνης.

Σύμφωνα με κοινωνικούς ψυχολόγους, ένα από τα πιο σταθερά χαρακτηριστικά του δέους είναι ότι μας κάνει να νιώθουμε μικρότεροι μέσα σε κάτι μεγαλύτερο.

Έχει τη δυνατότητα να μας τραβήξει την προσοχή και να μας επαναφέρει στο “εδώ και τώρα”.

Αυτό μπορεί να μας οδηγήσει να δούμε και τα προσωπικά μας προβλήματα ως μικρότερα, μειώνοντας την υπερανάλυση και το άγχος.

Το ηλιοβασίλεμα δεν λύνει τα προβλήματά σου.
Μπορεί όμως να αλλάξει τον τρόπο που τα βλέπεις.

Η αλλαγή οπτικής που φέρνει το δέος φαίνεται να συνδέεται και με πιο κοινωνική συμπεριφορά.

Σε πείραμα, φοιτητές κοίταξαν είτε γιγάντιους ευκαλύπτους είτε ένα κτίριο. Όταν ένας ερευνητής έριξε “κατά λάθος” κάτω ένα στυλό, όσοι είχαν κοιτάξει τα δέντρα (και ανέφεραν ότι αισθάνθηκαν περισσότερο δέος) βοήθησαν περισσότερο τον ερευνητή να μαζέψει.

Έτσι, ένα ηλιοβασίλεμα μπορεί έμμεσα να αυξάνει τη διάθεση για βοήθεια και κοινωνική σύνδεση.

Πέρα από την ευεξία, εμπειρίες δέους φαίνεται να ενισχύουν την άμεση συγκράτηση πληροφοριών.

Σε πείραμα, συμμετέχοντες είδαν τρεις διαφορετικές ταινίες, ανάμεσά τους και μια επιστημονική ταινία σχεδιασμένη να προκαλεί δέος. Στη συνέχεια, άκουσαν μια ιστορία και κλήθηκαν να ανακαλέσουν λεπτομέρειες.

Όσοι είχαν δει την ταινία που προκαλούσε δέος θυμούνταν τις λεπτομέρειες με μεγαλύτερη ακρίβεια. Ο μηχανισμός δεν είναι ακόμη ξεκάθαρος, ωστόσο οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το δέος ενισχύει την προσοχή μας στη στιγμή και μαζί την ικανότητά μας να συγκρατούμε πληροφορίες.

Σε μελέτη 200 ατόμων, όσοι ανέφεραν ότι βιώνουν συχνά θετικά συναισθήματα, όπως χαρά και δέος, είχαν σταθερά χαμηλότερα επίπεδα κυτοκινών.

Οι κυτοκίνες είναι δείκτες φλεγμονής στο σώμα. Όταν παραμένουν χρόνια αυξημένες, συνδέονται με μεγαλύτερο κίνδυνο για διαβήτη, καρδιαγγειακά νοσήματα και κατάθλιψη.

Δεν είναι βέβαιο το γιατί συμβαίνει αυτό, αλλά μια πιθανή εξήγηση είναι ότι το δέος μειώνει το στρες ή ενισχύει την αίσθηση σύνδεσης με τους άλλους.

ΒΒC