Γιατί Υπάρχουμε
- Παραιτήθηκε ο προηγούμενος;
- Τα λάθη που του κόστισαν την εξουσία
- Το φαβορί
- Το προφίλ του Burnham
- Γιατί τον λένε “Βασιλιά του Βορρά”;
- Έβερτον, Θρησκεία, Οικογένεια
- Πηγές
Το Ην. Βασίλειο μπαίνει σε μια νέα περίοδο πολιτικής αβεβαιότητας μετά την παραίτηση του πρωθυπουργού Keir Starmer, η οποία άνοιξε τον δρόμο για τον 7ο π/θ σε μια 10ετία.
Ήταν αυτός που επανέφερε τους Εργατικούς στην εξουσία το 2024, μετά από 14 χρόνια, υποσχόμενος μια νέα εποχή σταθερότητας, μετά το πολυετές χάος που ήρθε μετά το Brexit το 2016.
Μετά από 23 μήνες στην εξουσία, ο K. Starmer είχε τα χαμηλότερα ποσοστά αποδοχής από οποιονδήποτε άλλο π/θ εδώ και μισό αιώνα.
Αυτό συνέβη μετά από μια σειρά αμφιλεγόμενων κινήσεων όπως: οι αυξήσεις φόρων και οι περικοπές δαπανών (π.χ. στην υγεία), αλλά και η απόφασή του να διορίσει ως πρέσβη στις ΗΠΑ τον -εμπλεκόμενο στο σκάνδαλο Epstein- Peter Mandelson.
“Τελειωτικό χτύπημα” ήταν η συντριπτική του ήττα στις τοπικές εκλογές του Μαΐου: το ¼ των βουλευτών του, του ζητούσαν να παραιτηθεί.
Ο πρώην δήμαρχος του Μάντσεστερ, Andy Burnham, θεωρείται πλέον το φαβορί για να διαδεχθεί τον Κ. Stramer, τόσο στη θέση του π/θ όσο και στην ηγεσία των Εργατικών.
Η εσωκομματική διαδικασία για την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος αναμένεται να ξεκινήσει σύντομα, με στόχο η χώρα να έχει νέο π/θ έως τα μέσα Ιουλίου ή -σε περίπτωση πλήρους διαδικασίας- έως τον Σεπτέμβριο.
Ο A. Burnham έφτασε χθες στο Λονδίνο για να ορκιστεί ως βουλευτής, λίγες ημέρες αφότου κέρδισε μια κρίσιμη επαναληπτική εκλογή στην περιφέρεια Μέικερφιλντ, στη βορειοδυτική Αγγλία, εναντίον του ακροδεξιού “Reform UK”.
Τοποθετείται στα “αριστερότερα” του K. Strammer και είναι εξαιρετικά δημοφιλής μέσα στο Εργατικό Κόμμα. Μάλιστα, για πολλούς θεωρείται πετυχημένος δήμαρχος, καθώς αναγέννησε το Μάντσεστερ και το μετάλλαξε από μια “βιομηχανοποιημένη άσχημη πόλη” σε ένα μικρό “κοσμοπολίτικο κέντρο”.
Οι υποστηρικτές του Α. Burnham τον επαινούν ως πολιτικό που έχει ουσιαστικό έργο και ισχυρό αποτύπωμα, ιδιαίτερα για τον ρόλο του κατά την αντιμετώπιση της πανδημίας, γεγονός που του χάρισε το προσωνύμιο “King of the North” (Βασιλιάς του Βορρά).
Στα 9 χρόνια που ήταν δήμαρχος του Μάντσεστερ, κατάφερε να ξεχωρίσει, μέσα σε ένα πολιτικό περιβάλλον που συχνά θεωρείται συγκεντρωτικό και λονδρεζο-κεντρικό.
Γεννημένος στο Λίβερπουλ, με πατέρα τεχνικό τηλεπικοινωνιών και μητέρα γραμματέα, σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ.
Σε συνέντευξή του το 2009, δήλωσε ότι -εκτός από την οικογένειά του- τα 3 πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή του ήταν η ποδοσφαιρική ομάδα της Έβερτον, το Εργατικό Κόμμα και η Καθολική Εκκλησία.
Υπηρέτησε ως υφυπουργός στην κυβέρνηση του Tony Blair και αργότερα ως υπουργός Πολιτισμού και Υγείας υπό τον Gordon Brown.