Καθώς η πλειονότητα των μελών που συμμετείχαν στους στόλους αλληλεγγύης προς τη Γάζα “Global Sumud Flotilla” και ” Freedom Flotilla Coalition” έχουν πλέον επιστρέψει στις χώρες καταγωγής τους, οι καταγγελίες για βίαιη μεταχείρισή τους από τις Αρχές του Ισραήλ ολοένα και πληθαίνουν.
Ακτιβιστές και ακτιβίστριες κάνουν λόγο για ξυλοδαρμούς, χρήση ηλεκτροσόκ, αλλά και περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης.
Μεταξύ των 19 Ελλήνων και Ελληνίδων ακτιβιστών και ακτιβιστριών που επέστρεψαν την περασμένη Παρασκευή στην Ελλάδα, είναι και η Φαίδρα Βόκαλη, η οποία περιγράφει ένα “πλωτό κέντρο βασανιστηρίων”, καταγγέλλοντας όχι μόνο την κακομεταχείρισή τους από τις ισραηλινές Αρχές αλλά και την απουσία προστασίας από την ελληνική και την κυπριακή κυβέρνηση.
(ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISSI)
Το ισραηλινό ρεσάλτο έγινε στη Ζώνη Έρευνας και Διάσωσης της Κύπρου και η επιχείρηση κράτησε σχεδόν 30 ώρες. Η Φαίδρα περιγράφει τη στιγμή που τα ισραηλινά σκάφη πλησίασαν το δικό τους: “Είδαμε τα τεράστια στρατιωτικά φουσκωτά να έρχονται καταπάνω μας. Ήταν όλοι με πλήρη εξάρτηση, ντυμένοι στα μαύρα, με όπλα, κράνη και γυαλιά νυχτερινής όρασης”.
Διέταξαν τα μέλη του πληρώματος να σηκώσουν τα χέρια και να μετακινηθούν στο μπροστινό μέρος του σκάφους, παρά το γεγονός ότι οποιαδήποτε κίνηση εκείνη τη στιγμή, θα μπορούσε να θέσει τις ζωές τους σε κίνδυνο.
“Αφού μας ανάγκασαν να πηδήξουμε από τα πλοία στα φουσκωτά, μας τοποθέτησαν στον πάτο των φουσκωτών με τα κεφάλια κατεβασμένα. Είχαν τις κάνες των όπλων στραμμένες πάνω μας”, περιγράφει.
Στη συνέχεια, οι ακτιβιστές μεταφέρθηκαν σε πολεμικό πλοίο, όπου και ξεκίνησε η πιο βίαιη φάση της επιχείρησης.
“Με το που πατήσαμε στο πλοίο, μας ανάγκασαν να γονατίσουμε. Ο καθένας είχε τον προσωπικό του αστυνομικό. Μας πίεζαν τα χέρια πίσω από την πλάτη χωρίς λόγο”, συνεχίζει.
Η ίδια περιγράφει ότι της έσπασαν τα γυαλιά, ενώ μπροστά της είδε ένα άλλο μέλος του πληρώματος -πιθανώς Άραβα- να ξυλοκοπείται άγρια.
(ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISSI)
Σύμφωνα με την περιγραφή της, ακολούθησαν αλλεπάλληλοι, εξευτελιστικοί σωματικοί έλεγχοι, αφαίρεση προσωπικών αντικειμένων, ακόμα και φαρμάκων, και μεταφορά σε σκοτεινά κοντέινερ.
“Με χτύπησαν στο κεφάλι, με τράβηξαν από τα μαλλιά και τον σβέρκο, έφαγα κλωτσιά στην πλάτη, ενώ κάποιοι με έφτυσαν. Άκουγα ουρλιαχτά μέσα από τα κοντέινερ. Έβλεπα ανθρώπους πολύ χτυπημένους, την ώρα που οι Ισραηλινοί γελούσαν, κορόιδευαν και τραγουδούσαν”. Η Φαίδρα λέει πως είχε αποφασίσει να μην προβάλει αντίσταση, πιστεύοντας πως έτσι ίσως δεχτεί λιγότερα χτυπήματα.
Άλλα μέλη του πληρώματος, όμως, τραυματίστηκαν σοβαρά.
“Ο Γιώργος Τσίρης έχει πέντε σπασμένα πλευρά, σπασμένο σπόνδυλο, σπασμένη μύτη, οριακά χτυπημένο πνεύμονα”, αναφέρει.
Οι καταγγελίες για βίαιη μεταχείριση δεν περιορίζονται στις ελληνικές μαρτυρίες. Διεθνή μέσα ενημέρωσης και οργανώσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων κατέγραψαν δεκάδες αναφορές για ξυλοδαρμούς, εξευτελισμούς, και χρήση taser και πλαστικών σφαιρών κατά τη διάρκεια της κράτησης των ακτιβιστών.
Η οργάνωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα “Adalah” έκανε λόγο για “συστηματικές παραβιάσεις” και “εκτεταμένη σωματική και ψυχολογική κακοποίηση”, ενώ ακτιβιστές από διάφορες χώρες κατήγγειλαν ακόμα και περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης.
Οι ισραηλινές Αρχές από πλευράς τους αρνούνται όλες τις κατηγορίες, αποκαλώντας τες “ψευδείς και αβάσιμες”.
(Φωτοφραφία: Screenshot)
Μετά τη μεταφορά τους στο Ισραήλ, οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν σε φυλακές περίπου δυόμισι ώρες μακριά από το λιμάνι της Ασντόντ, όπου ήδη είχαν υποβληθεί σε ακραίες στάσεις καταπόνησης και πολύωρες ανακρίσεις.
“Ήμασταν δεμένοι χειροπόδαρα. Μας έβαζαν να γονατίζουμε, να σηκωνόμαστε, να καθόμαστε, σχεδόν σαδιστικά. Η ίδια περιγράφει συνθήκες ασφυξίας, χαμηλές θερμοκρασίες, συνεχείς εξευτελισμούς και στέρηση ύπνου.
Τελικά, τα μέλη της ελληνικής αποστολής απελάθηκαν μέσω Κωνσταντινούπολης, όπου η αντιμετώπιση από τις ελληνικές Αρχές υπήρξε τουλάχιστον απογοητευτική.
“Μας ενημέρωσαν ότι η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να μας βάλει σε λεωφορείο μέχρι τη Θεσσαλονίκη και ‘από εκεί βλέπουμε’”.
Η αποστολή έστειλε επιστολή στο ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, ζητώντας ουσιαστική μέριμνα και ασφαλή επιστροφή των τραυματισμένων συμμετεχόντων.
Τελικά, τα 19 μέλη της αποστολής επέστρεψαν αεροπορικώς από την Κωνσταντινούπολη στο “Ελευθέριος Βενιζέλος” την Παρασκευή. Στο αεροδρόμιο βρίσκονταν δύο ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ τα οποία παρέλαβαν όσους τους τραυματίες, μία εκ των οποίων νοσηλεύεται ακόμα.
(ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISSI)
Παρά τα όσα περιγράφει, η Φαίδρα Βόκαλη δηλώνει πως δεν μετανιώνει “ούτε χιλιοστό” για τη συμμετοχή της στον στόλο ελευθερίας. “Πάλι το ίδιο θα έκανα. Πρέπει να συνεχίσουμε να παλεύουμε για να σπάσει ο παράνομος αποκλεισμός και να βρουν αυτοί οι άνθρωποι την ελευθερία τους και να πάρουν πίσω τις ζωές τους”.
Παράλληλα, θεωρεί συνυπεύθυνες την ελληνική και την κυπριακή κυβέρνηση, καθώς γνώριζαν ότι οι αναχαιτήσεις έλαβαν χώρα σε περιοχές δικής τους δικαιοδοσίας. “Δεν μπορούμε να φανταστούμε ότι το Ισραήλ φτάνει τόσο μακριά από τα χωρικά του ύδατα χωρίς συνεννόηση με την Κύπρο και την Ελλάδα”, τονίζει.
Αν και το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών είχε ανακοινώσει ότι βρισκόταν σε επικοινωνία με την πρεσβεία της Ελλάδας στο Τελ Αβίβ και ότι θα παρείχε βοήθεια στους Έλληνες πολίτες της αποστολής, οι ίδιοι κρίνουν τη στήριξη ανεπαρκή.
“Πέρασαν τρία εικοσιτετράωρα χωρίς οι συγγενείς μας να ξέρουν αν είμαστε ζωντανοί ή νεκροί”, λέει η Φαίδρα. “Όταν φτάσαμε, τους είδαμε γερασμένους από την αγωνία”, καταλήγει.
