Εκτός έδρας: Η σκοτεινή πλευρά των ευρωπαϊκών παιχνιδιών

Οι εκδρομές εκτός Ελλάδας με την ομάδα που αγαπάς είναι κάτι μοναδικό, κάτι διαφορετικό, μια εμπειρία που μένει για πάντα. Φίλοι, γέλια, πειράγματα, χιλιόμετρα με πούλμαν, τρένα κι αεροπλάνα, τρέλα για την ομάδα και συνθήματα στα πέταλα μέχρι να κλείσει η φωνή.

Είναι ταξίδια ζωής που αναπολείς κάθε φορά που μπαίνεις σε οποιοδήποτε γήπεδο, πηγή άντλησης ιστοριών που θα λες και θα ξαναλές, αλλά και στιγμές που θα σε ενώνουν για πάντα με αυτούς/ές που τις ζήσατε μαζί.

Ωστόσο, υπάρχει και η άλλη πλευρά.

Τα τελευταία χρόνια -και όχι μόνο- σημειώνονται απανωτά περιστατικά αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας κατά των οπαδών που ταξιδεύουν για να σταθούν στο πλευρό της ομάδας τους, θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλειά τους.

Έντονη και επιθετική αστυνόμευση, συνωστισμός λόγω κακού σχεδιασμού των υπευθύνων ασφαλείας και ελλιπής μέριμνα για πρόσβαση σε τουαλέτες και πόσιμο νερό.

Κερκίδες-κλουβιά, εξευτελιστικοί σωματικοί έλεγχοι και κατασχέσεις αντικειμένων όπως πανό, σημαίες, τσιγάρα, αναπτήρες, ακόμα και φάρμακα είναι μόνο μερικές από τις καταγγελίες των οπαδών σε ευρωπαϊκά παιχνίδια, που έχουν δει κατά καιρούς το φως της δημοσιότητας.

“Δεν γίνεται οι Αρχές μιας πόλης όπως η Βουδαπέστη, που υποδέχεται εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο, να αδυνατούν να διαχειριστούν 3.000 ανθρώπους που ήρθαν για να υποστηρίξουν την ομάδα τους”, λέει ο Θανάσης, που ταξίδεψε πρόσφατα στην Ουγγαρία για να δει το ματς του Παναθηναϊκού με τη Ferencváros, για το Europa League.

Τόσο ο Θανάσης, όσο και άλλοι οπαδοί του Παναθηναϊκού καταγγέλλουν την προκλητική στάση της Αστυνομίας και των υπευθύνων ασφαλείας της Ferencváros, οι οποίοι ανάγκασαν χιλιάδες ανθρώπους να περιμένουν για ώρες στους -6°C, μέχρι να μπουν στο γήπεδο.

“Μας είχαν σχεδόν αποκλεισμένους, σε κεντρικό σημείο της πόλης και μας περνούσαν έναν-έναν από σωματικό έλεγχο και έλεγχο εισιτηρίων, χιλιόμετρα μακριά από το γήπεδο” λέει. “Στη συνέχεια μας έβαλαν σε ασφυκτικά γεμάτα λεωφορεία, χωρίς θέρμανση, τα οποία μας μετέφεραν εκεί, με μεγάλη καθυστέρηση”.

Αφού τους έλεγξαν ξανά τα εισιτήρια και τους έψαξαν πάλι τσάντες, τσέπες μπουφάν μέχρι και παπούτσια, τους εγκλώβισαν σε έναν χώρο έξω από την θύρα των φιλοξενουμένων, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα εξόδου.

“Μια φίλη είχε πρόβλημα με το εισιτήριο του αγώνα και οι security δεν μας επέτρεπαν να πάμε πίσω να δούμε τι συμβαίνει. ‘Από αυτό το σημείο και πίσω δεν περνάει κανείς’ έλεγαν. Κυριολεκτικά μιλάμε για 5 βήματα” εξηγεί. Αν και είχε εισιτήριο, δεν μπήκε ποτέ στη θύρα των φιλοξενουμένων.

“Είμαστε οπαδοί που ήρθαν να υποστηρίξουν την ομάδα τους, όχι εγκληματίες. Δε γίνεται να μας συμπεριφέρονται έτσι.”

Η εντολή που είχαν οι Ούγγροι αστυνομικοί ήταν να μην επιτρέψουν τις μεμονωμένες μετακινήσεις οπαδών του Παναθηναϊκού προς το γήπεδο, τακτική που ακολουθείται συνήθως σε αγώνες που έχουν χαρακτηριστεί ως “υψηλής επικινδυνότητας από τις Αρχές, υπό των φόβο επεισοδίων μεταξύ των οπαδών. Το παιχνίδι Ferencváros-Παναθηναϊκός δεν ήταν τέτοιο.

“Καταγράφηκαν πολλά περιστατικά ατόμων που έφτασαν στο γήπεδο μεμονωμένα, χωρίς να γνωρίζουν ότι απαγορεύεται, καθώς δεν επικοινωνήθηκε ποτέ. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να τους γυρίσουν στο αρχικό σημείο συνάντησης. Απ’ τη στιγμή που υπήρχε και δεύτερος έλεγχο εκτός γηπέδου, γιατί να το κάνεις αυτό;”.

“Είμαστε οπαδοί που ήρθαν να υποστηρίξουν την ομάδα τους, όχι εγκληματίες. Δε γίνεται να μας συμπεριφέρονται έτσι” καταλήγει.

Απ’ όλες τις εκδρομές που έχω κάνει στο εξωτερικό, αυτή στις Βρυξέλλες ήταν η πιο ζόρικη” λέει ο Πάνος, οπαδός της ΑΕΚ που πήγε με μηχανή μέχρι το Βέλγιο για να παρακολουθήσει, τον περασμένο Αύγουστο, τον αγώνα της ομάδας του με την Anderlecht, για τα play off του Europa Conference League.

Σημείο συνάντησης των οπαδών στα εκτός έδρας είναι συνήθως η κεντρική πλατεία κάθε πόλης. Έτσι και στις Βρυξέλλες, οι οπαδοί της ΑΕΚ συγκεντρώθηκαν το πρωί πριν το ματς στην Γκραν-Πλας, για καφέ, μπίρες και τραγούδι.

“Μόλις είχα φτάσει και είδα μπροστά μου μια παρέα 30-40 ατόμων να φωνάζει συνθήματα της ΑΕΚ περπατώντας στη μέση της πλατείας. Με το που πάω να τους προσεγγίσω εμφανίζεται μία διμοιρία και τους στριμώχνει σε ένα στενό. Μέσα λίγα λεπτά, μηχανές και έφιπποι είχαν αποκλείσει το σημείο και δεν άφηναν κανέναν να πλησιάσει” περιγράφει.

“Τα παιδιά βρέθηκαν δεμένα πισθάγκωνα στον ήλιο χωρίς να έχουν κάνει απολύτως τίποτα. Πλησίασα να ρωτήσω αν χρειάζεται κανείς τους κάτι και τότε ένας αστυνομικός με απώθησε με την ασπίδα, λέγοντάς μου ‘Αν θες να δεις το παιχνίδι φύγε, γιατί αλλιώς θα το δεις μαζί με τους φίλους σου εκεί που θα καταλήξουν'”.

Την ημέρα του αγώνα είχε τεθεί σε ισχύ απαγόρευση προσέγγισης οποιουδήποτε κεντρικού σημείου της πόλης οργανωμένα ή από ομάδες άνω των δέκα ατόμων. Παρόμοιες απαγορεύσεις ίσχυαν και για τους οπαδούς της Marseille στην Μπρυζ, της Tottenham στη Ρεν, αλλά και για αυτούς της Juventus στη Νίκαια (για τον αγώνα με τη Monaco).

Όσο η ώρα για τον αγώνα πλησίαζε, η Αστυνομία γινόταν όλο και πιο επιθετική.

Το σημείο που είχε ορίσει η Αστυνομία για τη μετακίνηση των οπαδών της ΑΕΚ προς το γήπεδο της Anderlecht ήταν μια -περιφραγμένη με συρματοπλέγματα- αλάνα, έξω από το στάδιο Χέιζελ (γνωστό από την οπαδική τραγωδία του 1985).

“Μου θύμισε κέντρο κράτησης μεταναστών” λέει ο Πάνος. “Μας είχαν για ώρες εκεί, μέσα στον καύσωνα, χωρίς νερό”. Δεν μπορούσαμε να ζητήσουμε την παραμικρή εξήγηση, για οτιδήποτε μας έκαναν” περιγράφει, “υπήρχε ένα κλίμα τρομοκρατίας χωρίς λόγο” συμπληρώνει.

Παρόμοιες εμπειρίες, αλλά σε πολικές θερμοκρασίες, είχε και ο Στέφανος, όταν ταξίδεψε στην Μπρυζ για να παρακολουθήσει τον αγώνα Club Brugge-ΠΑΟΚ, για τα προημιτελικά του Conference League, το 2024.

“Μας είχαν να περιμένουμε για ώρες μέσα στο κρύο, στριμωγμένους σε έναν διάδρομο που είχαν δημιουργήσει από κλούβες και μεταγωγικά. Ενώ ήμασταν χιλιάδες, μπαίναμε ένας-ένας στο γήπεδο” αναφέρει.

“Σε κάποια στιγμή, λόγω του εκνευρισμού από τις καθυστερήσεις στις διαδικασίες ταυτοποίησης και του κρύου, προκλήθηκε ένταση με τους υπευθύνους ασφαλείας, με αποτέλεσμα η Αστυνομία να μας βρέξει με αύρες, την ώρα που θερμοκρασία ήταν γύρω στους 0 °C” περιγράφει.

Ακολούθησαν στιγμές χάους, με τους αστυνομικούς να χτυπάνε στα τυφλά, ενώ πολύς κόσμος με εισιτήριο, δεν κατάφερε να μπει ποτέ στο γήπεδο. Ο πατέρας του Στέφανου ήταν μεταξύ αυτών.

“Ένιωσα φόβο για τον πατέρα μου και για όλους τους ηλικιωμένους. Δεν είναι συνηθισμένοι σε τέτοιες συμπεριφορές, πολλώ δε μάλλον από Ευρωπαίους αστυνομικούς. Μας επιτέθηκαν απρόκλητα. Ένιωθα το άδικο να με πνίγει και δεν μπορούσα να κάνω τίποτα γι’ αυτό” καταλήγει.

Η δεύτερη μαρτυρία του Στέφανου, από εκδρομή στη Γαλλία αυτή τη φορά, έρχεται να θέσει υπό αμφισβήτηση τον ρόλο της Αστυνομίας ως εγγυήτριας ασφάλειας των οπαδών στα εκτός έδρας παιχνίδια.

Το ΠΑΟΚ-Marseille, για τα προημιτελικά του Conference League το 2022, είχε χαρακτηριστεί ως “υψηλής επικινδυνότητας”, λόγω της αδελφοποίησης των οπαδών της ΑΕΚ με αυτούς της Marseille.

“Γνωρίζαμε εξ αρχής ότι πηγαίνουμε σε ένα εχθρικό περιβάλλον και περιμέναμε έντονη αστυνομική παρουσία. Αντ’ αυτού, οι αστυνομικοί ήταν σχεδόν άφαντοι” αναφέρει ο Στέφανος.

“Μία μέρα πριν το παιχνίδι βρισκόμασταν στο κέντρο της πόλης και η Αστυνομία προχώρησε σε ξαφνική και απρόκλητη χρήση δακρυγόνων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι οπαδοί μας να ‘σπάσουν’ άτακτα σε στενά και να έρθουν σώμα με σώμα με αυτούς της Marseille, οι οποίοι ήταν οπλισμένοι”.

Οι μαρτυρίες από όσους βρέθηκαν εκεί είναι τρομακτικές. Οπαδοί της Marseille χτυπούσαν κόσμο αδιακρίτως. Ακόμα και η ΠΑΕ ΠΑΟΚ έβγαλε ανακοίνωση, καταδικάζοντας την “ανικανότητα” της Αστυνομίας.

“Άτομα κατέληξαν στο νοσοκομείο τραυματισμένα από μαχαίρι, με σπασμένα πόδια, κόσμος πηδούσε μάντρες και η Αστυνομία ήταν δίπλα και απλώς παρατηρούσε” περιγράφει ο Στέφανος. “Ακόμα και καυτά λάδια από παράθυρα μας πετούσαν” συμπληρώνει.

Και ενώ είχαν προηγηθεί όλα αυτά, την ημέρα του αγώνα, οι οπαδοί του ΠΑΟΚ καταγγέλλουν ότι παρέμειναν περικυκλωμένοι από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις για ώρες, χωρίς φαγητό και ενημέρωση για το πως θα μετακινηθούν προς το γήπεδο.

Η οδηγία των Γάλλων αστυνομικών προς τους 3.500 οπαδούς του ΠΑΟΚ ήταν η μετακίνηση να γίνει μεμονωμένα.

“Δεν θα φτάναμε ζωντανοί. Οι Μασσαλοί είχαν στήσει παντού καρτέρια” τονίζει. Τελικά, μετά από παρέμβαση της ΠΑΕ, η μετακίνηση έγινε με λεωφορεία.

“Ήταν μία από τις χειρότερες εμπειρίες της ζωής μου. Η Αστυνομία ήταν παντού όταν έπρεπε να δυσκολέψει τις μετακινήσεις μας και πουθενά όταν έπρεπε να μας προστατεύσει” καταλήγει.

“Έχω μείνει άναυδη από τη συμπεριφορά της Αστυνομίας σε εκδρομές που δεν το περιμέναμε”, λέει η Δήμητρα, η οποία τα τελευταία 4 χρόνια ταξιδεύει συχνά στην Ευρώπη για να στηρίξει τον Ολυμπιακό.

Ως πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρει την εκδρομή στο Βουκουρέστι το 2024, όπου ο Ολυμπιακός αντιμετώπιζε την τοπική Steaua (FCSB) για το Europa League, με την ομάδα του Πειραιά να έχει στο πλευρό της τη στήριξη περίπου 5.000 φίλων της.

“Περίμενα μια πιο θερμή υποδοχή από έναν βαλκανικό λαό σε έναν άλλον. Αντ’ αυτού, μας περίμενε η μεγαλύτερη αστυνομική δύναμη που έχω συναντήσει ποτέ” θυμάται.

Η αστυνόμευση ήταν εντονότατη σε όλη την πόλη, ενώ έξω από το γήπεδο είχε δημιουργηθεί ένας πολύ στενός διάδρομος που οδηγούσε στη θύρα των φιλοξενουμένων. Κατά την είσοδό τους στο γήπεδο, αστυνομικοί έσπρωχναν τους φιλοξενούμενους οπαδούς με τις ασπίδες τους, καταγράφοντας με κάμερες την κάθε τους κίνηση. “Αισθάνθηκα ότι φορούσα κουκούλα τρομοκράτη” υπογραμμίζει.

“Πιστεύω ότι προσπαθούν με κάποιο τρόπο να εξαντλήσουν τον φίλαθλο, τον οπαδό, όπως θες πες τον. Ούτως ώστε όταν φτάσει στο γήπεδο να μην έχει δυνάμεις να κάνει τάχα μου δήθεν επεισόδια. Εγώ αυτό καταλαβαίνω και μόνο έτσι μπορώ να το εξηγήσω. Γιατί πραγματικά, όταν φτάνουμε στο γήπεδο, είμαστε τόσο εξαντλημένοι απ’ όλα αυτά που δεν μπορούμε να κουνηθούμε”, καταλήγει.

Τον περασμένο Οκτώβριο, η Δήμητρα ταξίδεψε και στη Βαρκελώνη, για τον αγώνα Barcelona-Ολυμπιακός, στο πλαίσιο της 3ης αγωνιστικής του Champions League, με τον Ολυμπιακό να έχει στο πλευρό του περισσότερους από 3.000 οπαδούς.

Αν και η παρουσία της Αστυνομίας ήταν διακριτική κατά την παραμονή τους στην πόλη, οι έλεγχοι που ακολούθησαν όμως, για την είσοδό τους στο γήπεδο ήταν εξονυχιστικοί.

“Με έλεγξαν μέχρι και στα ‘απόκρυφα σημεία’, αφού πρώτα μου κατέσχεσαν ένα ηλεκτρονικό τσιγάρο που είχα μαζί μου, με την πρόφαση ότι θα μπορούσα να το εκσφενδονίσω στο γήπεδο” αναφέρει.

“Θεωρώ ότι επειδή πηγαίνουμε περισσότερες γυναίκες πλέον σε εκδρομές, οι υπεύθυνοι ασφαλείας μάς υποβάλλουν σε αυστηρούς ελέγχους γιατί πιστεύουν ότι οι άντρες μάς δίνουν πράγματα για να ‘περάσουμε’ στο γήπεδο” εξηγεί.

“Δεν ισχύει όμως αυτό. Οι έλεγχοι που μας γίνονται είναι από άλλον πλανήτη” τονίζει.

Κατά γενική ομολογία -όχι μόνο των Ελλήνων οπαδών- τα μέτρα ασφαλείας στα τουρκικά γήπεδα είναι από τα πιο αυστηρά, ενώ η αντιμετώπιση των φιλάθλων από την Αστυνομία είναι συχνά ταπεινωτική.

Οι μαρτυρίες για κακομεταχείριση των οπαδών της Manchester City και της Inter πριν τον τελικό του Champions League το 2023 στην Κωνσταντινούπολη ήταν δεκάδες, με τις καταγγελίες να μιλούν για απαράδεκτες συνθήκες συνωστισμού εντός και εκτός γηπέδου. Στο στόχαστρο φυσικά μπήκε και η UEFA, η οποία σε συνεργασία με τις τοπικές Αρχές συντονίζει τα μέτρα ασφαλείας και αστυνόμευσης.

“Πήγαμε στην Κωνσταντινούπολη 2 μέρες πριν τον αγώνα της ΑΕΚ με την Samsunspor στη Σαμψούντα” λέει ο Πάνος. “Εκεί που κάναμε βόλτα, χωρίς διακριτικά, έξω από την Αγία Σοφία σηκώσαμε τα κασκόλ για μια αναμνηστική φωτογραφία”.

“Μέσα σε 2 το πολύ 3 λεπτά ήρθαν αστυνομικοί, μας άρπαξαν τα κινητά και μας διέγραψαν τις φωτογραφίες γιατί ‘ήταν προσβολή για το μνημείο’. Ακόμα και από τον κάδο ανακύκλωσης τις διέγραψαν, για να σιγουρευτούν ότι δεν θα τις ανακτήσουμε”.

“Αν δεν ήμασταν οπαδοί θα συνέβαινε κάτι τέτοιο;” αναρωτιέται.

“Στη Σαμψούντα μάς πήρανε τα πάντα. Δεν μας άφηναν να περάσουμε ούτε ένα πανό στο γήπεδο μέχρι να το μεταφράσουν και να καταλάβουν τι γράφει” περιγράφει ο Πάνος.

“Το πιο αστείο ήταν με ένα πανό που έγραφε ‘Μενίδι’, ότι δήθεν περνάει κάποιο πολιτικό μήνυμα. Μας πήρε 20 λεπτά να του εξηγήσουμε ότι είναι περιοχή στην Αθήνα και δεν έχει σχέση με τα ελληνο-τουρκικά” λέει γελώντας.

“Το πιο τραγικό όμως είναι ότι πριν την έναρξη του αγώνα δεν μας επέτρεπαν να πάμε στην τουαλέτα. Τελικά, μετά από πίεση, μας άφησαν, αλλά μόνο με συνοδεία αστυνομικού και την πόρτα ανοιχτή” υπογραμμίζει.

Όπως τους οπαδούς της ΑΕΚ έτσι και αυτούς του Άρη, οι Τούρκοι αστυνομικοί τους έψαξαν εξονυχιστικά κατά την είσοδό τους στο γήπεδο και μάλιστα σε αγώνα μπάσκετ, που τα μέτρα ασφαλείας είναι συνήθως πιο χαλαρά και η αστυνόμευση πιο διακριτική.

“Μας πήραν ό,τι σημαία είχαμε” λέει ο Γιώργος, οπαδός του Άρη, που ταξίδεψε με πούλμαν στην Κωνσταντινούπολη για τον αγώνα Bahcesehir-Άρης, στο πλαίσιο του EuroCup.

“Μη φανταστείς ότι είχαμε μαζί μας ελληνικές σημαίες. Ήταν όλες του Άρη. Ακόμα και ένα πανό με τον Δημήτρη Κούβελα (σ.σ. εμβληματική μορφή των οπαδών του Άρη, που πέθανε πριν λίγους μήνες) κατέσχεσαν, επειδή απεικονιζόταν γυμνός από τη μέση και πάνω” καταλήγει.

Αν κάποια χώρα έχει παράδοση στις εκτός έδρας εκδρομές, αυτή είναι η Αγγλία, τόσο στα εγχώρια παιχνίδια, όσο και στα ευρωπαϊκά.

Εκεί, σύμφωνα και με τον Στέφανο, ο οποίος είχε ταξιδέψει στο Μάντσεστερ το 2024, για να στηρίξει τον ΠΑΟΚ στον αγώνα με τη Manchester United για το Europa League, οι αστυνομικοί τούς αντιμετώπισαν “ανθρώπινα και όχι σαν κατώτερα όντα”.

“Οριακά τραγουδούσαν μαζί μας. Είναι αλλιώς και το ποδόσφαιρο εκεί, αυτοί έχουν στο DNA τους και τις μετακινήσεις, το ‘away days’. Είναι αλλιώτικοι οι Άγγλοι σε αυτό”.

Αρκεί, βέβαια “να μην κάνεις μαλακία. Εκεί δεν υπάρχει σωτηρία” σημειώνει.

“Οι Άγγλοι δεν έχουν καμία σχέση με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους”, συμφωνεί η Δήμητρα. Έχω ταξιδέψει δύο φορές στο Λονδίνο για τους αγώνες του Ολυμπιακού με την West Ham και την Arsenal και η συμπεριφορά της Αστυνομίας ήταν υποδειγματική.

Ίδιες εμπειρίες μεταφέρουν και οπαδοί του Παναθηναϊκού στο Σρούσμπερι της Αγγλίας τον Δεκέμβριο του 2024, στο οποίο ταξίδεψαν πάνω από 1.000 χλμ. για τον αγώνα της ομάδας τους κόντρα στην Ουαλική The New Saints, για το Conference League.

Πριν το παιχνίδι, οι οπαδοί των δύο ομάδων συνυπήρχαν δίπλα-δίπλα και η Αστυνομία βρισκόταν εκεί απλώς για να δίνει διευκρινίσεις.

“Για να πάμε τουαλέτα πριν το παιχνίδι έπρεπε να περάσουμε ανάμεσα από τους αντίπαλους οπαδούς. Θεωρητικά μια κίνηση απαγορευμένη. Στην Αγγλία όμως, αυτό ήταν κάτι το φυσιολογικό και ασφαλές” θυμάται ο Θανάσης.

Για τον Στέφανο, βέβαια, αυτή η συμπεριφορά της Αστυνομίας πρέπει να θεωρείται αυτονόητη. “Δεν υπάρχει λόγος να την επευφημούμε. Αυτή είναι η δουλειά τους. Στεκόμαστε σε όλα τα αρνητικά, γιατί αυτά έρχονται κόντρα στον ρόλο και σε όσα τους έχουν ανατεθεί από τις διοργανώτριες Αρχές. Δηλαδή η ασφάλεια του κόσμου” επισημαίνει.

Με τις συνθήκες ασφαλείας, ακόμα και σε μεγάλα ματς του Champions League να επιδεινώνονται σημαντικά, το Football Supporters Europe (FSE) ένας ανεξάρτητος, μη κερδοσκοπικός οργανισμός που εκπροσωπεί τους φιλάθλους ποδοσφαίρου σε όλη την Ευρώπη έχει δημιουργήσει μια φόρμα επικοινωνίας, όπου οι φίλαθλοι μπορούν να καταθέσουν -ανώνυμα- τις εμπειρίες τους από τα εκτός έδρας παιχνίδια.

Στη συνέχεια, αφού αξιολογήσει τις πληροφορίες, δημοσιεύει μια έκθεση, παρουσιάζοντας τα ευρήματα στην UEFA, το Συμβούλιο της Ευρώπης και τις κατά τόπους Ομοσπονδίες, με σκοπό τη βελτίωση των συνθηκών φιλοξενίας.

“Υπάρχουν χώρες όπου η κατάσταση επιδεινώνεται, όπως η Γερμανία, το Βέλγιο και η Ολλανδία” δήλωσε πρόσφατα ο Ronan Evain, εκτελεστικός διευθυντής της FSE, στο BBC.

“Υπάρχουν επίσης χώρες και σύλλογοι που υποπίπτουν στα ίδια λάθη και αποδεικνύουν επανειλημμένα ότι δεν είναι σε θέση να φιλοξενήσουν αγώνες σε κατάλληλες συνθήκες” συνεχίζει.

“Η Γαλλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ιταλία είναι κορυφαίοι τουριστικοί προορισμοί, φιλοξενώντας εκατομμύρια τουρίστες απ’ όλο τον κόσμο, αλλά όταν έρχεται η ώρα να φιλοξενήσουν οπαδούς τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Τους αντιμετωπίζουν σαν απειλή ή πολίτες δεύτερης κατηγορίας” αναφέρει χαρακτηριστικά.